Preparaty na koci katar

Czym jest “koci katar” i dlaczego nie warto go bagatelizować?”

“Koci katar” to potoczne określenie zespołu zakaźnych chorób górnych dróg oddechowych u kotów. Wśród jego częstych przyczyn wymienia się herpeswirusa kotów (FHV-1) oraz kaliciwirusa (FCV), często z wtórnym zakażeniem bakteryjnym. Typowe objawy dotyczą nosa, oczu i jamy ustnej: kichanie, wyciek z nosa i oczu, zapalenie spojówek oraz owrzodzenia w obrebie jamy ustnej. Często towarzyszą im zmniejszony apetyt, osłabienie i pogorszenie kondycji. Nie nalezy bagatelizować żadnych objawów, obserwowanych u chorego kota i jak najszybciej udać się do lekarza weterynarii. 

Preparaty wspierające zwierzę  z “kocim katarzem” — na czym bazuje ich działanie? 

W ofercie znajduje się VET EXPERT ACATAVIR – preparat w formie żelu przeznaczony do stosowania miejscowego w jamie ustnej kota. Zawiera PSSNa, do miejscowej aplikacji na dziąsła. 

Preparat należy stosować zgodnie z instrukcją producenta oraz zaleceniami lekarza weterynarii. Nie zastępuje on pełnej diagnostyki ani leczenia.

FAQ 

Czy “koci katar” sam przejdzie? 

“Koci katar” może mieć różny przebieg w zależności od  wieku kota, aktualnego stanu klinicznego oraz stopnia powikłania infekcji wirusowej przez wtórne zakażenia bakteryjne. Nie wolno zakładać, że objawy chorobowe same ustąpią. W każdym przypadku należy udać się z chorym zwierzęciem do lekarza weterynarii, a niezwłocznie, jeżeli występują nasilone dolegliwości, problemy z oddychaniem lub jedzeniem. 

Czy koci katar jest zaraźliwy dla innych kotów? 

Tak. Czynniki zakaźne odpowiedzialne za koci katar mogą przenosić się pomiędzy kotami, m.in. podczas bezpośredniego kontaktu oraz poprzez wydzieliny chorego zwierzęcia. Jeśli w domu przebywa kilka kotów, sposób postępowania warto omówić z lekarzem weterynarii. 

Jak stosować preparaty wspierające przy kocim katarze? 

Sposób stosowania zależy od konkretnego preparatu. VET EXPERT ACATAVIR należy aplikować zgodnie z instrukcją producenta oraz zaleceniami lekarza weterynarii. Preparaty tego typu stanowią element postępowania wspomagającego i nie zastępują diagnozy ani leczenia zaleconego przez  lekarza weterynarii.